Wyrok WSA we Wrocławiu sygn. akt IV SA/Wr 142/12

Z treści normy kompetencyjnej zawartej w art. 58 ust. 1 ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 wynika upoważnienie dla organu samorządu terytorialnego do określenia maksymalnej wysokości opłaty za wyżywienie. Organ stanowiący gminy ma wskazać zatem górny pułap opłaty za wyżywienie, przy czym ustawodawca nie wskazuje, czy ma być to maksymalna stawka opłaty dziennej czy miesięcznej. Jednocześnie jednak, skoro rada gminy ma określić wyłącznie wysokość maksymalną powinno być możliwe ustalenie wysokości opłaty na poziomie niższym na etapie wykonywania i stosowania uchwały przez kierowników jednostek organizacyjnych gminy. Celem takiego unormowania, jest ochrona, korzystających z usług świadczonych przez żłobek przed nadmiernym wzrostem i dowolnością w kształtowaniu opłat za usługi świadczone przez gminną jednostkę organizacyjną, przy czym uchwała podjęta na podstawie art. 58 ust. 1 ustawy powinna pozostawić kierownikom jednostek organizacyjnych możliwość przyjęcia opłat niższych, o ile będą w stanie na takim poziomie je ukształtować